|
نگارش یافته توسط محسن
|
|
10 بهمن 1387 ساعت 18:44 |
|
درحالي كه دولت بختيار درباره نحوه جلوگيري از ورود امام خميني به ايران هنوز مشغول رايزني بود، امام آماده بازگشت به ايران شدند.
ايشان پيش از اينكه عناصر وابسته به رژيم پهلوي در جهت جلوگيري از ورود ايشان بهميهن حركتي كنند، بااعلاميهاي راه توطئه را بستند و اعلام كردند به رغم بسته بودنفرودگاهها و پخش شايعاتي براي جلوگيري از اين سفر، ايشان هر زمان بخواهند به ايرانمراجعت ميكنند.
درحالي كه دولت بختيار درباره نحوه جلوگيري از ورود امام خميني به ايران هنوز مشغول رايزني بود، امام آماده بازگشت به ايران شدند.
ايشان پيش از اينكه عناصر وابسته به رژيم پهلوي در جهت جلوگيري از ورود ايشان بهميهن حركتي كنند، بااعلاميهاي راه توطئه را بستند و اعلام كردند به رغم بسته بودنفرودگاهها و پخش شايعاتي براي جلوگيري از اين سفر، ايشان هر زمان بخواهند به ايرانمراجعت ميكنند.
كميته استقبال در تهران برنامه مفصلي براي استقبال از ايشان تهيه ديد. بازماندگان رژيم پهلوي ، بازگشت امام را به مصلحت خود نميدانستند، درحالي كهمساله مراجعت رهبر به سرعت در راس همه خواستهاي ملت قرارگرفته و به نخستين درخواست اجتماعات و تظاهرات عظيم مردمي تبديل شده بود.
مسجد دانشگاه تهران به مركز ثقل اين تقاضا تبديل شد. تحصن دانشگاهيان و علما در دانشگاه تهران مبارزه را شديدتر كرد. سرانجام اين تحصن و ديگر حوادث روزهاي بعد، دولت بختيار را مجبور به تن دادن به درخواست مردم وگشودن فرودگه کرد.
درست در آخرين ساعات روز 9 بهمن ماه سال 1357 ناگهان بختیار اعلام کرد که فرودگاه برای ورود « آیت الله خمینی » باز است . به گفته بختیار او نمب توانست مانع بازگشت یک تبعه ایرانی به کشورش بشود.
بعلاوهاو متوجه شد كه اعلام آمادگي امام براي بازگشت به ميهن و جلوگيري ازورود ايشان ، مردم را بيش از پيش به هيجان آورده و ابعاد ناآراميها را وسعتي غير قابل توصيف بخشيده است . روز موعود به سرعت نزديك ميشد و مردم بيصبرانه خود را براي پرشكوه ترين استقبال در سراسر تاریخ معاصر ایران آماده مر کردند .
سرانجام صبح روز 12 بهمن سال 1357فرا رسيد، رهبر انقلاب پس از چهارده سال و چندماه تبعيد با هواپيماي 747 شركت "ايرفرانس " عازم ايرانشدند.
يكصدوپنجاه تن از زبدهترين خبرنگاران خارجي كه عمدهترين شبكه خبري دنيا راتشكيل ميدادند، همراه امام در "پرواز انقلاب" حضور داشتند.
در فرودگاه پاريس، امام ضمن پيامي به ملت فرانسه، از ميهمان نوازي و آزادمنشيمردم و دولت فرانسه .اهالی نوفل لوشاتو ، تشکر کردند به چند سوال خبرنگاران پاسخ گفتند
ایشان در مورد بختیار ، مواضع قبلی خود را تکرار کردند وگفتند :« ملاقات را نمی پذیرم مگر آنکه استعفا دهد وکنار رود » در مورد ارتش ، ضمن تایید تماسهایی که در تهران با ارتش بوده است گفتند : « اگر مقتضی بدانم ، باز تماس حاصل خواهیم کرد .»
امام با 50 نفر از همراهان ، به ايران بازگشتند. كميته استقبالمسئوليت امور انتظامي را بر عهده داشت . چگونگی استقبال مردم از امام خمینی (ره ) در تاریخ معاصر ایران بی سابقه است .
مراسم ورود امام ، به طور زنده از صدا وسیما پخش می شد . فرستنده تلوزیون در حال پخش مستقیم مراسم استقبال بود ومیلیونها بیننده مشتاق ، شاهد فرود هواپیمای حامل امام (ره) وهمراهان وباز شدن درهای هواپیما بودند.
در همان زمان كه لحظه تاريخي ورود امام و خروج ايشان از هواپيما نشان داده شد،ناگهان استوديوهاي پخش توسط گارد شاه به اشغال درآمد، برنامه پخش مستقيم قطع و سرود شهنشاهی پخش شد.
پرپيدا بود كه رژيم باچنين برخوردي چگونه خشم عمومي ملتي را كه سرا پا شور وهيجان بود برخواهد انگیخت .
هواپيماي ايرفرانس حامل امام و همراهان در ساعت 9/30 صبح در فرودگاه مهر آباد به زمین نشست .لحظاتی بعد امام خمینی ، پا بر خاک میهن گذاشتند.
ایشان در سخنان کوتاهی پس از تشکر از استقبال کنندگان ، با تکرار برنامه سیاسی خود دولت بختیار را غیر قانونی وغاصب اعلام کردند .
جمعيت انبوهي كه از همه سوي ايران به استقبال رهبركبير انقلاب رفته بودند در طولمسير حركت ايشان در دو طرف خيابان ساعتها به انتظار ماندند، تا حتي براي يك لحظه همكه شده از نزديك چهره رهبر دور از وطن خود را ببينند. همه شهر گلباران و چراغانيبود. شادي و لبخند بر چهره ولبان همه نقش بسته بود .
امام در ابتدا قصد داشتند در دانشگاه تهران كه تا آن روز يكي از پايگاههاي مهمانقلاب بود چند دقيقهاي صحبت كنند، اما فشار جمعيت به حدي بود كه اين كار غير ممكنمينمود، لذا بطورمستقيم به "بهشت زهرا" تغيير مسير دادند و اين خود نمايانگر احترام و ارزشي است كه امام قلبا به شهيدان راه آزادي داشتند.
مقصد امام در بهشت زهرا مزار شهداي گلگون كفن 17 شهریور بود . در بهشت زهرا امام طی سخنانی بیش از هر چیز بر آزادی واستقلال میهن تکیه کردند وبا تاکید بر حاکمیت ملی نقش مردم در تعیین سرنوشت خود ، غیر قانونی بودن مجلس شورای ملی وسنا را مطرح کردند .
ايشان فرمودند: چنانچه حكومت و سلطنت دولتي و فردي، در يك مرحله راي مردم بودهباشد و آن حكومت و دولت مشروعيت قانوني داشته باشد، اين امر، حق آن مردم و نسلهايبعدي را از بين نميبرد كه هر زمان آن تصميم را نادرست ديدند، آن را لغو كنند.
در اين سخنراني تاريخي و مهم، ايشان محورهاي اساسي حكومت آينده را ترسيم كردند و فرمودند درباره تعيين دولت به پيشتيباني از مردم اقدام خواهند كرد.
به این ترتیب روز 12 بهمن سرآغاز دهه فجر ، به عنوان یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب ایران ثبت شد ودر خاطرویاد ملت ایران برای همیشه باقی ماند .
از 12 تا 22 بهمن 57، ایران یکی از دوره های استثنایی تاریخ سیاسی جهان را گذرانید. در این ایام، دو دولت در یک مرکز و بدون هیچ گونه مرزبندی مواجه بودند. دولتی که پشتوانه و عامل مشروعیت خود را از دست داده و از قدرت نظامی محروم گشته و با انقلابی عظیم روبرو بود. و دولتی دیگر متکی به رهبری انقلاب توده های میلیونی مردم که به جای قدرت نظامی، تنها به ارتش مردم وابستگی داشت. با وسعت یافتن دامنه های انقلاب، قرار بر این شد که سران ارتش پهلوی، دست به کودتا زده و با به دست گرفتن قدرت، انقلاب مردمی را سرکوب سازند. از این رو از ساعت چهار بعداز ظهر روز 21 بهمن 57، حکومت نظامی اعلام شد.
پس از اعلان حکومت نظامی، حضرت امام خمینی (ره) اعلام کرد که مردم به حکومت نظامی اعتنایی نکنند. مردم نیز همچنان به یورش خود به مراکز دولتی و نظامی و انتظامی ادامه دادند و تقریباً تمام این مراکز با اندک درگیری و مقاومت، تسخیر شد و به دست مردم افتاد. این درگیری ها در روز بعد نیز به شدت ادامه یافت و در این روز هزاران زن و مرد و پیر و جوان، هر یک به اندازه توان خود برای سرنگونی نهایی رژیم ظلم و جور، کوشش کردند. آنها با سنگربندی در خیابان ها، سینه سپر کردن در برابر تانک ها و با فداکاری و جانفشانی، انقلاب را به پیروزی رساندند. نه فقط در تهران، بلکه در تمامی شهرهای ایران، درگیری مردم با بقایای رژیم شاه جریان داشت. هنگامی که خبر حرکت نیروهای نظامی از شهرهای مختلف ایران به سمت تهران برای سرکوب قیام مردم پخش شد، مردم شهرهای مسیر به درگیری با نیروهای نظامی پرداختند و با بستن راه، مانع حرمت آنها به سمت تهران شدند. برخی از فرماندهان رده بالای ارتش در این درگیری ها به دست مردم کشته شدند تا سرانجام، ارتش، بی طرفی خود را اعلام کرد.
روز سرنوشت فرا رسید و در 22 بهمن 1357، نظام پوسیده ستمشاهی فرو ریخت و ریشه های فاسد دودمان سیاه پهلوی از این کشور اسلامی کنده شد. مبارزه پانزده ساله ملت مسلمان ایران به رهبری امام خمینی (ره) به ثمر رسید و با سرنگونی نظام 2500 ساله شاهنشاهی، انقلاب شکوهمند اسلامی ایران پیروز گردید.
|
